IJsland Rond

Het is fris deze morgen, rond de 10-11 graden. Zo begint elke dag hier, maar dan lopen de temperaturen op tot 18-19, optimaal reisweer. Alleen vandaag blijft het de ganse dag koud, echt Vikingen-weer.

We verlaten Snaeffelsnes en trekken naar het noorden. Een lange reis vandaag en we trekken zo veel mogelijk langs de fjordenkust, ook al betekent dat een goede 100 km onverharde weg. De fjorden hier zijn niet wat ik verwacht had, geen hoge steile wanden, maar lange inhammen landinwaarts tussen heuvelachtige uitlopers van de bergen.

Op die honderd kms zien we nauwelijks een levende ziel, hooguit een 10-tal wagens rijden ons tegemoet. Er liggen wat schaarse boerderijen, mooi gekleurde huizen en stallingen. Wat we van het boerenbedrijf zien, komt veelal neer op gekweekt gras, dat pas gemaaid is en in grote balen in plastiek gewikkeld is, geen andere gewassen. Er lopen wat schapen, meestal groepjes van 3 of 4. Ze zwerven al sinds 874 vrij rond, las ik op een bordje. Dat zullen toch wel niet dezelfde zijn. Voorts worden hier vooral IJslandse paarden gehouden, meestal kuddes van 20-30 dieren, of meer. Ze worden gekweekt voor vleesconsumptie, veelal export. De weilanden vooral op venige grond, worden opgefleurd door bloempjes van het wollegras, het lijken wel katoen dots. De wollige haren van de plant werden vroeger gebruikt voor de fabricage van lampenpitten voor traanlampen.  

We bezoeken een reconstructie van een Viking ‘longhouse’ nabij Eiríksstaðir. Hier zou Eirík Þorvaldsson, beter gekend als Erik de Rode gewoond hebben. Zijn nog beter gekend zoon Leif Eiríksson is hier geboren.

Hij is de eerste Europese ontdekker van Amerika. Archeologen hebben bevestigd dat de gebouwen uit die tijd, de 9de-10de eeuw, dateren. Volgens het sage-boek Landnamabok trouwde Erik de Rode met Þjóðhildur Jǫrundardóttir en kreeg twee kinderen met haar. Nadat hij twee mannen in de buurt gedood had moest hij de streek verlaten. Het hoofdgebouw is van het langgevel type, 12 m lang, 4 meter diep. De muren, 1 tot 1,5 m dik, bestaan uit turfplaggen op een basis van stenen. Het huis had één centrale vuurplaats, langs de muren stonden banken om te zitten en te slapen. Het schaarse hout werd enkel gebruikt voor de voordeur, het gebinte en de banken.

Het timmerwerk werd bij elkaar gehouden door pluggen, een constructie die gemakkelijk worden gedemonteerd en meegenomen bij verhuis. Als je tijd hebt om te wachten op een tour, krijg je binnen in de donkere woning bij het haardvuur spannende verhalen verteld door mensen in klederdracht. Maar we hebben nog een lange reis voor de boeg. Toch vinden we in Saudarkrokur nog de tijd om een virtueel spektakel bij te wonen dat een Noormannen veldslag moet evoceren. 1238, The Battle of Iceland (hoe bombastisch) draait om de sages van de Sturlung periode (1220 – 1264), de bloederigste en meest gewelddadige periode uit de geschiedenis van IJsland. De strijd was een clash van familie clans, een soort burgeroorlog, en gaf de koning van Noorwegen aanleiding om komaf te maken met IJslands onafhankelijkheid. Je krijgt een keurslijf aangemeten, een complexe helm met vizier en koptelefoon opgezet en met twee ‘handschoenen’ kan je in het heetst van de strijd meevechten en stenen en speren gooien naar de slechteriken. Zelf heb ik echt geprobeerd de loop van de geschiedenis te veranderen, maar dat is niet gelukt, verslagen keerde ik terug in de echte wereld.

Anita was dat spelletje snel beu, ook een beetje benauwd over wat komen ging en zette de helm gewoon af en gooide de handschoenen in de ring. Gelijk heeft ze, dit ding is echt overroepen, gewoon een slecht geregisseerd video-spelletje, weliswaar in virtual reality.

Dan misschien vanavond aan tafel proberen in te leven in het vikingenbestaan. We proberen een local starter plate bestaande uit gedroogd paardenvlees, gefermenteerde haai, gedroogd geitenvlees,  gerookt schaap en gedroogde schelvis. Twee van die delicatessen waren met veel inzet enigszins eetbaar. Yekkes! Ik zag die woeste mannen in die lange plaggenhutten in de koude donkere winterdagen hun tanden zetten in wat ze in de zomer ingeslagen hadden. Maar voor ons werkte het niet, we kregen het niet binnen. De schaapskoteletjes als hoofdschotel en de verrukkelijke skyr met myrtillen waren wél heerlijk.