De beruchte muggen van het Myvatn meer zijn veeleer midges, zoals je die ook in de Schotlands hooglanden vindt, kleine vliegjes. Ze kruipen in neus, oren en mond maar ze steken eigenlijk niet. We hebben een gezichtsnetje gekocht voor wanneer de overlast te groot wordt.
We zijn er al voor 7.00 bij vandaag, we willen zeker zijn van onze picknick zak. De wandeling die we uitgezocht hebben is populair in deze streek, zou 4 uur heen duren en de zelfde tijd terug. We zullen wel zien.
Vertrek aan het plaatsje Reykjahlíð. Hier stond tot 1729 de grootste boerderij van IJsland (6000 km2) maar een vulkaanuitbarsting vernielde alles in Reykjahlíð, behalve het kerkje. De wandeling loopt via Grjotagja, via de rand van de explosievulkaan Hverfell naar de grillige lavarotsen van Dimmubirgir. Prachtige ochtend voor een wandeling, de natuur druipt nog na van gisteren, de zon is er bij, het zal 20 graden worden vandaag en er is niemand anders op pad. De flora is hier enorm divers.
Op de zwarte lavazandgronden bloeit de stengelloze selene uitbundig, de bloemetjes dicht op elkaar, ze delen één penwortel, de plant kan 100 jaar oud worden. Tussen de stenen bloeien nu nog de prachtige sneeuwgentiaantjes. Op de stroken weiland staat tussen andere bloemen die bij ons ook vooral het gele walstro. Op armere, stenige lavagrond staat heide en een kruipende bodembedekkende versie van de juniper, de jeneverbes. We wandelen door een berkenbosje, maar alhoewel de bomen een forse stam hebben zijn ze niet meer dan 2 tot 3 meter hoog, en ze hebben de neiging te kruipen. Vervormd door langdurige zware sneeuwlast? Op de achtergrond tegen de zwarte lavabergen zien we talrijke fumarolen hun dikke stoomwalmen uitblazen.
Een fumarole is een opening in de aardkorst, vaak in de nabijheid van vulkanen waar warme tot zeer hete gassen en dampen uit ontsnappen. Deze gassen of dampen bestaan voornamelijk uit waterdamp en kooldioxide, maar er kunnen ook giftige bij zitten zoals waterstofchloride, waterstoffluoride of waterstofsulfide.
Fumarolen waarbij de gassen of dampen sterk zwavelhoudend zijn, noemt men solfataren. Soms wordt er zuiver zwavel afgezet op de randen van de solfatare. Voorwaarde voor het bestaan van fumarolen is de aanvoer van water. Dit kan zowel van neerslag afkomstig zijn die snel door de poreuze grond verdwijnt als van ondergrondse aanvoer. Fumarolen kunnen zowel bij kleine barstjes in de grond als bij grote aardscheuren ontstaan. We gaan die in de volgende dagen van dichterbij bekijken
De Grjotagja is een diepe barst in de aardkorst, met onderin twee grotten met warm water waarin vroeger gebaad kon worden. Maar het water is plotseling naar 60 graden gestegen, te heet.
Er staat een bordje dat de toegang, ook voor fotografen, verbiedt maar dat kan uw reporter niet stoppen. Toen je nog kon zwemmen, was er een grotingang voor vrouwen en een voor mannen. Grjótagjá werd gebruikt als locatie voor een episode van Game of Thrones, genaamd “Kissed by Fire”
Verderop rijst de Hverfell op uit het landschap, de hete-bronnen-berg, een vooral uit as opgebouwde ringvormige explosiekrater. De kraterrand ligt 325 m boven de omgeving, de diameter is ruim 1 km. Op de 140 m diepe bodem vormt een kleine heuvel het restant van de laatste uitbarsting.
Een explosiekrater wordt gevormd wanneer materiaal aan de oppervlakte door een explosief evenement boven of onder het oppervlak, uitgestoten of weggeblazen wordt. Hij is typisch komvormig. Ons pad leidt naar boven en volgt de kraterrand naar de zuidkant en daalt dan steil af, door los lavagrind.
We lopen verder naar Dimmuborgir, de donkere burcht, grillige lavarotsen met daartussen voetpaadjes en kleine berkenboompjes.
Dimmuborgir maakt deel uit van een groot lavaveld dat 2000 jaar geleden werd gevormd door de uitbarsting van een reeks vulkanen, ik bespaar je de namen. De lava vormde een 20 m diep meer dat gedeeltelijk gestold was, toen dat plots wegstroomde, ontstond het doolhof dat de meest grillige vormen aannam. De kunst is in die formaties, figuren te herkennen, liefst trollen of mythische dieren. De eenvoudigste figuur is ‘Het Gat’, dat had ik dan ook gevonden. Dus toch nog het zwarte gat gezien.
Na die meer dan 15 km pittige wandeling, kan je maar één ding gaan doen. Enkele uurtjes ‘soaken’ in de Myvatn Nature Baths.
Een natuurbad, gevuld door een geothermische bron, deze keer wat zwavelachtig. Myvatn is iets intiemer en minder toeristisch dan Blue Lagoon, het heeft niet die ‘must do’ status. De spieren zijn wat ontspannen nu, voor morgen nog zo’n tocht?
IJsland Rond 